عضو انجمن MS ايران گفت:كمبود انواع ويتامين به ويژه ويتامين B در كشور و در رژيم غذايي مردم، ابتلا به بيماري«ام.اس»( MS) را افزايش داده است.مژگان محسنينيا در گفتگو با خبرنگار اجتماعي فارس افزود: كمبود ويتامينها در رژيم عذايي نبايد موجب نگراني خانوادهها شود ولي بيتوجهي به اين موضوع از سوي مردم و مسئولان نيز معقولانه نيست.وي آمار مبتلايان به MS را در ايران 30 هزار نفر اعلام كرد و گفت: البته در بين كارشناسان و نورولوژيستها اين آمار تا 60 هزار نفر نيز تخمين زده مي شود به همين علت براي روشن شدن موضوع، انجمن MS بنادارد تا با اعلام 29 آبانماه به عنوان روز ملي «ام.اس» و فراخوان كشوري به آمار دقيقتري دست يابد.وي افزود: متاسفانه به علت ناشناخته بودن اين بيماري در كشور، رشد اين عارضه روند صعودي يافته است و به دليل نبود تحقيقات جامع در اين زمينه نميتوان نسبت به كيفيت و وضعيت رشد آن در آينده پيشبيني دقيقي كرد.وي افزود: براساس مطالعات انجام شده، اكثر بيماران مبتلا به «ام.اس» جوانان با بهره هوشي بالا هستند ولي هنوز علل اصلي ابتلا به اين بيماري مشخص نشده است.وي عواملي نظير استرس، مداخله نوعي ويروس، جغرافيا و محل زيست، ضعف مكانيزمهاي خود ايمني بدن و عوامل ژنتيكي را از جمله علل احتمالي ابتلا به «ام.اس» خواند و گفت: در ايران به ترتيب شهرهاي تهران، اصفهان و مشهد بيشترين آمار مبتلايان به «ام.اس» را دارند و در سطح جهان نيز كشور ما به لحاظ شمار مبتلايان به اين بيماري در حد متوسط است.وي افزود: اين بيماري ممكن است به صورت ناگهاني در قالب مشكلات بينايي و خواب رفتن اندامهاي حركتي بروز كند كه در صورت تشخيص به موقع با كمك آزمايش (MRI)ام.آر.آي ميتوان آن را مهار كرد و از پيشرفت آن كه موجب بستري مطلق و بار مالي بسيار مي شود جلوگيري كرد.وي احتمال ابتلا به MS را در زنان سه برابر مردان خواند و گفت: بايد با راهاندازي مراكز تحقيقاتي جامع در كشور و اطلاعرساني مناسب درباره اين بيماري اجازه ندهيم تا آنها از هم منبعي درباره اين بيماري كسب اطلاع كنند زيرا اين كار افزايش رعب و وحشت آنان از اين بيماري را موجب ميشود.وي گفت: انجمن حمايت از بيماري «ام.اس»با رايزنيهايي كه با وزارت بهداشت، دفتر مقام معظم رهبري، مجلس و رياست جمهوري داشته در تلاش است تا با قراردادن اين بيماري در رديف بيماران خاص تا حدي مشكلات فراوان مبتلايان به اين بيماري را مرتفع كند.وي افزود: قراردادن اين بيماري در زمره بيماران خاص و اختصاص امتيازهاي ويژه دارويي و درماني به آنها نه تنها دولت را متحمل هزينه و بار مالي نميكند بلكه يك پسانداز محسوب مي شود زيرا با توجه به رشد سريع اين بيماري در كشور و مضاعف شدن هزينه درماني اين افراد در صورت پيشرفت اين بيماري هزينههاي بيشتري به دولت تحميل ميشود.
۱۳۸۸ دی ۲۰, یکشنبه
۱۳۸۸ دی ۱, سهشنبه
كارت هاي بي اعتبار؛ مشكل تازه بيماران ام اس
روزنامه جام جم > شماره 2740 30/9/88 > صفحه 5 (سلامت) :
چند سالي است كه با صدور كارت هاي هوشمند، بيماران خاص و از جمله مبتلايان به ام اس، با صرف حداقل زمان و سفرهاي درون شهري، داروهاي خود را از داروخانه هاي تعيين شده دريافت مي كنند. اما روز شنبه گذشته، اكثر كساني كه براي دريافت داروهاي ام اس به داروخانه ها مراجعه كردند با مساله جديدي مواجه شدند: كارت هاي هوشمند فاقد اعتبار است. عدم اعتبار كارت ها به معني غيرمجاز بودن اين افراد براي دريافت داروست و با اين كه برگه مخصوص داروخانه را نيز همراه داشتند، مسوولان پذيرش داروخانه آنها را به سازمان هاي بيمه مربوطه حواله مي دادند. همكار ما كه در داروخانه سيزده آبان با اين موضوع مواجه شده بود با چند تن از بيماران گفتگو كرد، همه آنها مي گفتند كه بتازگي با اين مشكل مواجه شده اند و مجبورند به سازمان بيمه مراجعه و به صورت حضوري كارت خود را شارژ كنند. نكته اصلي اين جاست كه داروهاي اين بيماران، براي يك دوره بيست و هشت روزه است، اما سازمان بيمه، تمديد اعتبار (شارژ) كارت ها را در دوره هاي يك ماهه انجام مي دهد. مسوول پذيرش داروخانه در مقابل اعتراض بيماران مي گفت: ما هم با بيمه تماس گرفته ايم اما براي حرف ما نيز گوش شنوايي نيست. يكي از بيماران مي گفت: راه حل اين موضوع بسيار ساده است، فقط بايد يك عدد در برنامه نرم افزاري تمديد اعتبار، عوض شود يعني 30 روز به 28 روز تغيير كند. وي افزود: اين مورد را به متصدي تمديد اعتبار كارت هوشمند هم گفته ام و او گفته مسوولان بايد اين كار را انجام دهند. حال اين مسوولان چه كساني هستند، خدا عالم است. نكته جالب اين جاست كه اين كارت ها با حضور بيماران يا همراهان شان تمديد مي شود، حال اين سوال در ذهن نقش مي بندد كه اگر اين كار قانوني نيست، چرا با حضور اين افراد انجام مي شود و اگر قانوني است چرا سيستم مكانيزه را اصلاح نمي كنند؟
۱۳۸۸ آذر ۲۲, یکشنبه
بيماري ام. اس مانعي براي بارداري نيست
گروه سلامت (روزنامه جام جم 22/9/88 صفحه5): در حالي كه براي سال هاي متمادي به زنان مبتلابه ام اس درخصوص بارداري هشدار داده مي شد، مطالعه جديد نشان مي دهد بارداري براي زنان مبتلابه ام اس علي رغم داشتن حساسيت هاي زياد، مشكل و منعي ندارد. به گزارش ايسنا، محققان اطلاعات به دست آمده از 19 ميليون نفر را مورد بررسي قرار دادند و دريافتند در زنان مبتلابهMS احتمال سزارين و محدوديت رشد بيشتر است. براساس اين گزارش در بين 10 هزار زن مبتلابه MS كه نوزادان خود را در بين سال هاي 2003 تا 2006 به دنيا آوردند، 42 درصد بچه هاي خود را به صورت سزارين به دنيا آوردند كه در مقابل اين آمار براي ساير زنان اين رقم 33 درصد بود. گزارش رويترز مي افزايد، همچنين محدوديت رشد در 3 درصد از مبتلايان به ام اس اتفاق افتاد كه اين آمار براي سايرين 2 درصد مشخص شد.
۱۳۸۸ آذر ۱۸, چهارشنبه
بررسی تئوری جدید بحث انگیزی در مورد ام اس
گروهی از پزشکان ایتالیایی در تحقیق روی درمانهای جدید ام.اس به نتایجی رسیدند که اگر بطور کامل اثبات گردد تحول بسیار بزرگی در زندگی این بیماران بوجود خواهد آورد.تحقیقات W5 CTV نشان میدهد این نوع درمان پیشرفت بیماری را متوقف می سازد.طبق مستندات بعمل آمده ی این تحقیق ،بیماران پس از طی مراحل ساده ، علائم بیماری اشان به طور ناگهانی متوقف می شود ، و اغلب موارد ، آنها قادر به ادامه زندگی عادی اشان می گردند.
این پژوهش ایتالیایی پرده از راز این بیماری ناتوان کننده که مدتهای مدیدی است پشت پرده مانده آشکار می سازد.تاکنون گفته شده است که بیماری ام اس،یک نوع بیماری خود ایمنی است که در آن بدن با حمله به سلولهای خودی ،سیستم عصبی مرکزی را درگیر می سازد و منجر به ضعف ، خستگی ، درد های مزمن و مشکلات بینایی می گرد. اما تحقیق حاضر این واقعیت را برملا می سازد که این بیماری ،یک بیماری عروقی است به صورت یک نقص بنیادی دررگهایی از گردن که اگر تشخیص داده شود می تواند قبل از ایجاد هرگونه ناتوانی درمان گردد.
بقيه مطالب را مي توانيد از طريق لينك زير پيگيري كنيد:
۱۳۸۸ آذر ۴, چهارشنبه
مفاهیم: ام اس (اسکلرور متعدد) چیست؟
عمومی- همشهری آنلاین:بیماری اماس یک بیماری خود ایمنی است که در آن تخریب غلاف چربی اعصاب باعث اختلال کارکرد آنها و برور علائم گوناگون شود.
بیماران مبتلا به اسکلروز متعدد یا اماس (MS) ممکن است دچار انواع گوناگونی از ناتوانیها شوند، در حالیکه بیماری پایانههای عصبی در مغز، نخاع و حتی چشمها را هدف قرار میدهد، علائم متفاوتی بروز میکند.
پزشکان اطمینان ندارند که علت دقیق اماس چیست یا چه عواملی یک فرد را بیشتر از دیگری در معرض این بیماری قرار میدهد.اماعلائم اماس فراوان و متفاوت است و به این بستگی دارد که کدام قسمت دستگاه عصبی مورد حمله بیماری قرار گیرد.
یک بیمار اماس ممکن است در راهرفتن کمی دچار اشکال شود، در حالیکه دیگری ممکن است کاملا به صندلی چرخدار وابسته شود. یک بیمار ممکن است دچار ضعف شدید بدنی شود، در حالیکه دیگری ممکن است دچار محوشدن بینایی یا دوبینی شود. و بیمار دیگر ممکن است اشکال در سخنگفتن، سفتی عضلات، لرزش و اختلال در کنترل مثانه پیدا کند.
بسیاری از این علائم شکایات فرد هستند که دیگران نمیتوانند ببیند، ار درد و ضعف شدید گرفته تا اشکالات حافظه.
بیماران مبتلا به اسکلروز متعدد یا اماس (MS) ممکن است دچار انواع گوناگونی از ناتوانیها شوند، در حالیکه بیماری پایانههای عصبی در مغز، نخاع و حتی چشمها را هدف قرار میدهد، علائم متفاوتی بروز میکند.
پزشکان اطمینان ندارند که علت دقیق اماس چیست یا چه عواملی یک فرد را بیشتر از دیگری در معرض این بیماری قرار میدهد.اماعلائم اماس فراوان و متفاوت است و به این بستگی دارد که کدام قسمت دستگاه عصبی مورد حمله بیماری قرار گیرد.
یک بیمار اماس ممکن است در راهرفتن کمی دچار اشکال شود، در حالیکه دیگری ممکن است کاملا به صندلی چرخدار وابسته شود. یک بیمار ممکن است دچار ضعف شدید بدنی شود، در حالیکه دیگری ممکن است دچار محوشدن بینایی یا دوبینی شود. و بیمار دیگر ممکن است اشکال در سخنگفتن، سفتی عضلات، لرزش و اختلال در کنترل مثانه پیدا کند.
بسیاری از این علائم شکایات فرد هستند که دیگران نمیتوانند ببیند، ار درد و ضعف شدید گرفته تا اشکالات حافظه.

اسکلروز متعدد را یک بیماری خودایمنی میشمارند، زیرا دستگاه ایمنی بدن به دستگاه عصبی مرکزی (مغز و نخاع) خود فرد حمله میکند.
رشتههای عصبی در دستگاه عصبی مرکزی با بافت چربی به نام میلین احاطه و حفاظت میشوند، که به هدایت تکانههای الکتریکی پیامرسان کمک میکند. در مبتلایان به اماس میلین در نواحی متعددی تخریب میشود، و بافت جوشگاهی که به جای ماند را اسکلروز مینامند. گاهی خود رشته عصبی نیز آسیب میبیند.
هنگامی میلین یا رشته عصبی آسیب میبیند یا تخریب میشود، توانایی اعصاب رای هدایت تکانههای الکتریکی از اندام به سوی مغز و بالعکس مختل میشود و به این ترتیب است که علائم اماس بروز میکند.
اغلب افراد مبتلا به اماس در بین سنین 20 تا 50 تشخیص داده میشوند، و این بیماری زنان را دوبرابر بیش از مردان گرفتار میکند. تعداد مبتلایان به اماس در سراسر جهان حدود 2.5 میلیون نفر تخمین زده میشود.
علت دقیق اماس نامعلوم است، اما دانشمندان تصور میکنند ترکیبی از عوامل محیطی و ژنتیکی در آن دخیل باشد.
استعدادی ژنتیکی برای این بیماری در فرد وجود دارد و بعد عاملی محیطی به آن اضافه میشود. مثلا فرد در معرض ماده خاصی قرار میگیرد، که دستگاه ایمنی را تحریک میکند، اما دستگاه ایمنی به اشتباه به جای مهاجم خارجی به خود اجزای بدن حمله میکند.
سلل گذشته کشف ژن دومی که با اماس ارتباط دارد - که پیشرفتی عمده شمرده شد- این امید را برای پژوهشگران ایجاد کرده است که به درمانهایی مفید و نهایتا راه علاجی برای این بیماری دست یابند.
دانشمندان سال گذشته، در کشفی که مهمترین پیشرفت ژنتیکی در پژوهشها در مورد اماس در سه دهه گذشته خوانده شد، اعلام کردند که ژنی را یافتهاند که خطر ابتلا به این بیماری را تا 30 درصد افزایش میدهد.
کارشناسان میگویند که با کشف ژنهایی این چنین، نقاط نشانهگیری عالی هستند که پژوهشگران با هدف قرار دادن آنها میتوانند به درمانها یا علاجهایی برای اماس دست یابند.با کشف این ژن جدید دانشمندان میدانند که بخش دیگری از دستگاه ایمنی نیز در این بیماری دخیل است و قضایا پیچیدهتر از آن است که میپنداشتند.
اما کشف این ژن تنها پیشرفتی نبوده است که در مورد اماس به دست آمده است.
در یک پژوهش تازه دیگر دانشمندان توانستهاند به طور موفقیتآمیزی از سلولهای بنیادی برای کمک به جایگزینی میلین از بینرفته در مغز موشها استفاده کنند. بنابراین این احتمال مطرح شده است که زمانی بتوان از سلولهای بنیادی برای درمان اماس در انسانها استفاده کرد.
همچنین پژوهشگران ثابت کردند که یک واکسن تجربی حاوی DNA برای مقابله با اماس بیخطر و به احتمال زیاد موثر است. این واکسن با مهارکردن حمله دستگاه ایمنی به غلافهای میلین محافظ رشتههای عصبی عمل میکند.
سایر پیشرفتها در سالهای اخیر در مورد اماس اینها بودهاند:
تشخیص بهتر و سریعتر بیماری به یمن پیشرفتها در تکنولوژی تصویربرداری.امروزه با استفاده از MRI میتوان پلاکهای بیماری که محل جوشگاه حاصل از تخریب میلین هستند،را در دستگاه عصبی مرکزی شناسایی کرد.
پیشرفتها در زمینه ساخت داروهایی که فروانی و شدت علائم بیماری را کاهش میدهند و از تجمع ضایعات در مغز و نخاع جلوگیری میکنند.
برنامههای شدیدتر توانبخشی که به طور خاص برای بیماران مبتلا به اماس طراحی شده است.
رشتههای عصبی در دستگاه عصبی مرکزی با بافت چربی به نام میلین احاطه و حفاظت میشوند، که به هدایت تکانههای الکتریکی پیامرسان کمک میکند. در مبتلایان به اماس میلین در نواحی متعددی تخریب میشود، و بافت جوشگاهی که به جای ماند را اسکلروز مینامند. گاهی خود رشته عصبی نیز آسیب میبیند.
هنگامی میلین یا رشته عصبی آسیب میبیند یا تخریب میشود، توانایی اعصاب رای هدایت تکانههای الکتریکی از اندام به سوی مغز و بالعکس مختل میشود و به این ترتیب است که علائم اماس بروز میکند.
اغلب افراد مبتلا به اماس در بین سنین 20 تا 50 تشخیص داده میشوند، و این بیماری زنان را دوبرابر بیش از مردان گرفتار میکند. تعداد مبتلایان به اماس در سراسر جهان حدود 2.5 میلیون نفر تخمین زده میشود.
علت دقیق اماس نامعلوم است، اما دانشمندان تصور میکنند ترکیبی از عوامل محیطی و ژنتیکی در آن دخیل باشد.
استعدادی ژنتیکی برای این بیماری در فرد وجود دارد و بعد عاملی محیطی به آن اضافه میشود. مثلا فرد در معرض ماده خاصی قرار میگیرد، که دستگاه ایمنی را تحریک میکند، اما دستگاه ایمنی به اشتباه به جای مهاجم خارجی به خود اجزای بدن حمله میکند.
سلل گذشته کشف ژن دومی که با اماس ارتباط دارد - که پیشرفتی عمده شمرده شد- این امید را برای پژوهشگران ایجاد کرده است که به درمانهایی مفید و نهایتا راه علاجی برای این بیماری دست یابند.
دانشمندان سال گذشته، در کشفی که مهمترین پیشرفت ژنتیکی در پژوهشها در مورد اماس در سه دهه گذشته خوانده شد، اعلام کردند که ژنی را یافتهاند که خطر ابتلا به این بیماری را تا 30 درصد افزایش میدهد.
کارشناسان میگویند که با کشف ژنهایی این چنین، نقاط نشانهگیری عالی هستند که پژوهشگران با هدف قرار دادن آنها میتوانند به درمانها یا علاجهایی برای اماس دست یابند.با کشف این ژن جدید دانشمندان میدانند که بخش دیگری از دستگاه ایمنی نیز در این بیماری دخیل است و قضایا پیچیدهتر از آن است که میپنداشتند.
اما کشف این ژن تنها پیشرفتی نبوده است که در مورد اماس به دست آمده است.
در یک پژوهش تازه دیگر دانشمندان توانستهاند به طور موفقیتآمیزی از سلولهای بنیادی برای کمک به جایگزینی میلین از بینرفته در مغز موشها استفاده کنند. بنابراین این احتمال مطرح شده است که زمانی بتوان از سلولهای بنیادی برای درمان اماس در انسانها استفاده کرد.
همچنین پژوهشگران ثابت کردند که یک واکسن تجربی حاوی DNA برای مقابله با اماس بیخطر و به احتمال زیاد موثر است. این واکسن با مهارکردن حمله دستگاه ایمنی به غلافهای میلین محافظ رشتههای عصبی عمل میکند.
سایر پیشرفتها در سالهای اخیر در مورد اماس اینها بودهاند:
تشخیص بهتر و سریعتر بیماری به یمن پیشرفتها در تکنولوژی تصویربرداری.امروزه با استفاده از MRI میتوان پلاکهای بیماری که محل جوشگاه حاصل از تخریب میلین هستند،را در دستگاه عصبی مرکزی شناسایی کرد.
پیشرفتها در زمینه ساخت داروهایی که فروانی و شدت علائم بیماری را کاهش میدهند و از تجمع ضایعات در مغز و نخاع جلوگیری میکنند.
برنامههای شدیدتر توانبخشی که به طور خاص برای بیماران مبتلا به اماس طراحی شده است.
درمانهای جديد اميدبخش براي اماس
تحقيقات- همشهري آنلاين:دو داروی مورد بررسی ممکن است باعث پیشرفت در زمینه درمان اماس یا اسکلروز متعدد شوند.
به گزارش هلثدینیوز در یک بررسی که یک کارآزمایی بالینی فاز II بوده است، داروی تجربی فومارات(BG00012) به طور قابلتوجهی علائم بیماران مبتلا به نوع "عودکننده - فروکشکننده" ام اس را کاهش میدهد.
در یک کارآزمایی دیگر، پژوهشگران دریافتند که داروی آلمتوزوماب alemtuzumab (نام تجاری: Campath) حدود 70 درصد موثرتر از داروی دیگری بود در حال حاضر به طور گستردهای برای درمان اماس مورد استفاده قرار میگیرد.
با این آلمتوزوماب همچنین اثرات جانبی قابلتوجهی دارد، از جمله اختلالات خونریزیدهنده، خطر بیشتر بیماری تیروئیدی، و عفونتها.
این پژوهشگران میگویند پیش از آن که آلمتوزوماب را بتوان برای درمان اماس تجویز کرد، پژوهشهای بسیار بیشتری لازم است.
اماس یا اسکلروز متعدد یک بیماری دستگاه عصبی است که بر مغز و نخاع اثر میگذارد. این بیماری به غلاف میلین اعصاب آسیب میرساند، مادهای که سلولهای عصبی را احاطه و حفاظت میکند.
این آسیب انتقال پیامها میان مغز و بدن را کند یا مهار میکند.
علائم این بیماری شامل اختلالات بینایی، ضعف عضلانی، اشکال در هماهنگی و تعادل، احساساتی مانند بیحسی، مورمورشدن، یا "سوزنسوزنشدن"، و مشکلات حافظه و فکر است.
علت ایجاد اماس معلوم نیست. ممکن است اماس بیماری خودایمنی باشد که هنگامی رخ میدهد که بدن به بافتهای خودش حمله میکند.
اماس زنان را بیش از مردان مبتلا میکند و اغلب بین 20 تا 40 سالگی شروع میشود.معمولا این بیماری ملایم است، اما برخی افراد توانایی نوشتن، حرف زدن و راهرفتن را از دست میدهند.
علاجی برای این بیماری وجود ندارد، اما داروهایی وجود دارند که سیر این بیماری را کند میکنند و به کنترل علائم آن یاری میرسانند.
به گزارش هلثدینیوز در یک بررسی که یک کارآزمایی بالینی فاز II بوده است، داروی تجربی فومارات(BG00012) به طور قابلتوجهی علائم بیماران مبتلا به نوع "عودکننده - فروکشکننده" ام اس را کاهش میدهد.
در یک کارآزمایی دیگر، پژوهشگران دریافتند که داروی آلمتوزوماب alemtuzumab (نام تجاری: Campath) حدود 70 درصد موثرتر از داروی دیگری بود در حال حاضر به طور گستردهای برای درمان اماس مورد استفاده قرار میگیرد.
با این آلمتوزوماب همچنین اثرات جانبی قابلتوجهی دارد، از جمله اختلالات خونریزیدهنده، خطر بیشتر بیماری تیروئیدی، و عفونتها.
این پژوهشگران میگویند پیش از آن که آلمتوزوماب را بتوان برای درمان اماس تجویز کرد، پژوهشهای بسیار بیشتری لازم است.
اماس یا اسکلروز متعدد یک بیماری دستگاه عصبی است که بر مغز و نخاع اثر میگذارد. این بیماری به غلاف میلین اعصاب آسیب میرساند، مادهای که سلولهای عصبی را احاطه و حفاظت میکند.
این آسیب انتقال پیامها میان مغز و بدن را کند یا مهار میکند.
علائم این بیماری شامل اختلالات بینایی، ضعف عضلانی، اشکال در هماهنگی و تعادل، احساساتی مانند بیحسی، مورمورشدن، یا "سوزنسوزنشدن"، و مشکلات حافظه و فکر است.
علت ایجاد اماس معلوم نیست. ممکن است اماس بیماری خودایمنی باشد که هنگامی رخ میدهد که بدن به بافتهای خودش حمله میکند.
اماس زنان را بیش از مردان مبتلا میکند و اغلب بین 20 تا 40 سالگی شروع میشود.معمولا این بیماری ملایم است، اما برخی افراد توانایی نوشتن، حرف زدن و راهرفتن را از دست میدهند.
علاجی برای این بیماری وجود ندارد، اما داروهایی وجود دارند که سیر این بیماری را کند میکنند و به کنترل علائم آن یاری میرسانند.
سلول بنیادی شايد به بیماران ام اس کمک کند
تحقيقات- همشهری آنلاین:بررسی نشان میدهد پیوند سلولهای بنیادی ممکن است آسیب عصبی در مبتلایان به اماس را برطرف کند.
به گزارش هلثدی نیوز این کارآزمایی بالینی تنها بر روی 21 بیمار انجام شده است، اما یک کارآزمایی بزرگتر راندومشده در آمریکا، کانادا و برزیل در دست انجام است.
اسکلروز متعدد يا اماس، بیماریی است که در آن دستگاه ایمنی به خود بدن حمله میکند، و به میلین، غلاف حفاظتی سلولهای عصبی، آسیب میزند.
این بیماری معمولا با یک مرحله "عود- فروکش" شروع میشود، که در آن دورههای متناوب شعلهورشدن علائم و فواصل نسبتا بدون علامت وجود دارد.
اما اغلب بیماران پس از یک دهه یا بیشتر، به شکل شدید، پیشرونده- ثانوی بیمار وارد میشوند.
دکتر ریچارد کی برت، رئیس بخش ایمنیشناسی در دانشکده فاینبرگ دانشگاه نورثوسترن در شیکاگو، سرپرست این تحقیق در این باره گفت: "این بررسی، اولین کارآزمایی بالینی در مورد اولین شیوه درمانی، بر روی بیماران مبتلا به اماس، در مرحله ابتدایی یا انتهایی بیماری، است که نشان داده است که آسیب عصبی ناشی از این بیماری را برطرف میکند."
پاتریشیا اولونی، معاون پژوهش زیستی- پزشکی در جامعه ملی اماس آمریکا در این باره میگوید: "ما به یاقتن شیوههایی نیاز داریم که بتوان پیشرفت اماس را کنترل کند، به خصوص بیمارانی که به درمانهای فعلی تاییدشده پاسخ نمیدهند."
به گفته برت درمانهای فعلی بر مرحله عود- فروکش بیماری، متمرکز هستند، و درمان چندانی برای مرحله متاخر بیماری در دست نیست، "عموما، هنگامی که به مرحله انتهایی اماس پیشرفته میرسید، درمانی که واقعا موثر باشد، وجود ندارد."
شیوه به کار رفته در این بررسی، پیوند سلول بنیادی غیررویانی خونساز است، که دستگاه ایمنی را "در استراحت قرار میدهد"، و قبلا برای اماس ثانوی پیشرفته به کار رفته بود.
اولونی توضیح میدهد: "این شیوه در ابتدا برای 10 تا 15 سال در مبتلایان به اماس پیشرفته به کار رفته است، و افرادی که حالشان وخیم است، و ما درمانی برای ارائه به آنها نداریم. حتی با این پروتکل درمانی تهاجمی مرگ و میرهایی هم رخ داده است."و موفقیت محدود بود.
اما پژوهشگران در این بررسی جدید، این شیوه را بر روی بیماران در مرحله عود-فروکش بیماری به کار بردند که بسیار جوانتر از بیمارانی بودند که در کارآزماییهای قبلی شرکت کرده بودند.
برت در این باره گفت: "این رویکرد بیخطرتر است،و ما آن را در مراحل ابتداییتر بیماری به کار میبریم، زیرا در این مراحل بیماران ناتوانی کمتری دارند، بنابراین به کاربردن آ ن بیخطرتر است."
این بررسی شامل 21 بیمار میشد که در مرحله ابتداییتر بیماری قرار داشتند، و به درمان با داروی اینترفرون پاسخ نداده بودند.
این شیوه به طور کلی شامل زدودن سلولهای ایمنی بدن، و بعد اعاده جمعیت این سلولها با سلولهای بنیادی به دست آمده از مغز استخوان بیمار است.
اولونی میگوید: "هدف این است که دستگاه ایمنی فرد را با سلولهای خودش بازسازی کنیم، به این امید که سلولهای جدید به میلین حمله نکنند. نظریه این است، خلاصشدن از سلولهای بد، و بازسازی آن با سلولهای جدید از بدن خود فرد، با این انتظار که این سلولها دیگر برای حمله به میلین تحریک نشوند."
هفده نفر از این مشارکتکنندگان دست کم در حد یک امتیاز در مقیاسی که برای اندازهگیری ناتوانی به کار میرود، بهبود پیدا کردند. بیماری پنج نفر از شرکتکنندگان در این کارآزمایی بعد از درمان بیشتر فروکش کرد.
این یافتههای در شماره 30 ژانویه نسخه آنلاین The Lancet Neurologyمنتشر شده است و در ماه مارس در نسخه چاپی این نشریه هم خواهد آمد.
با این حال، متخصصان تا زمانی که نتایج بیشتری مشاهده شود، احتیاط به خرج میدهند.
اولونی گفت: "ما نیاز داریم که این شیوه بر شمار بزرگتری از نمونهها امتحان شود... و همچنین نیاز داریم که یدانیم آیا سودمندی این شیوه، به خاطر "ریست" شدن دستگاه است، یا ناشی از مهار شدن دستگاه ایمنی است و این دستگاه دوباره به حالت ابتداییاش باز میگردد."
به گزارش هلثدی نیوز این کارآزمایی بالینی تنها بر روی 21 بیمار انجام شده است، اما یک کارآزمایی بزرگتر راندومشده در آمریکا، کانادا و برزیل در دست انجام است.
اسکلروز متعدد يا اماس، بیماریی است که در آن دستگاه ایمنی به خود بدن حمله میکند، و به میلین، غلاف حفاظتی سلولهای عصبی، آسیب میزند.
این بیماری معمولا با یک مرحله "عود- فروکش" شروع میشود، که در آن دورههای متناوب شعلهورشدن علائم و فواصل نسبتا بدون علامت وجود دارد.
اما اغلب بیماران پس از یک دهه یا بیشتر، به شکل شدید، پیشرونده- ثانوی بیمار وارد میشوند.
دکتر ریچارد کی برت، رئیس بخش ایمنیشناسی در دانشکده فاینبرگ دانشگاه نورثوسترن در شیکاگو، سرپرست این تحقیق در این باره گفت: "این بررسی، اولین کارآزمایی بالینی در مورد اولین شیوه درمانی، بر روی بیماران مبتلا به اماس، در مرحله ابتدایی یا انتهایی بیماری، است که نشان داده است که آسیب عصبی ناشی از این بیماری را برطرف میکند."
پاتریشیا اولونی، معاون پژوهش زیستی- پزشکی در جامعه ملی اماس آمریکا در این باره میگوید: "ما به یاقتن شیوههایی نیاز داریم که بتوان پیشرفت اماس را کنترل کند، به خصوص بیمارانی که به درمانهای فعلی تاییدشده پاسخ نمیدهند."
به گفته برت درمانهای فعلی بر مرحله عود- فروکش بیماری، متمرکز هستند، و درمان چندانی برای مرحله متاخر بیماری در دست نیست، "عموما، هنگامی که به مرحله انتهایی اماس پیشرفته میرسید، درمانی که واقعا موثر باشد، وجود ندارد."
شیوه به کار رفته در این بررسی، پیوند سلول بنیادی غیررویانی خونساز است، که دستگاه ایمنی را "در استراحت قرار میدهد"، و قبلا برای اماس ثانوی پیشرفته به کار رفته بود.
اولونی توضیح میدهد: "این شیوه در ابتدا برای 10 تا 15 سال در مبتلایان به اماس پیشرفته به کار رفته است، و افرادی که حالشان وخیم است، و ما درمانی برای ارائه به آنها نداریم. حتی با این پروتکل درمانی تهاجمی مرگ و میرهایی هم رخ داده است."و موفقیت محدود بود.
اما پژوهشگران در این بررسی جدید، این شیوه را بر روی بیماران در مرحله عود-فروکش بیماری به کار بردند که بسیار جوانتر از بیمارانی بودند که در کارآزماییهای قبلی شرکت کرده بودند.
برت در این باره گفت: "این رویکرد بیخطرتر است،و ما آن را در مراحل ابتداییتر بیماری به کار میبریم، زیرا در این مراحل بیماران ناتوانی کمتری دارند، بنابراین به کاربردن آ ن بیخطرتر است."
این بررسی شامل 21 بیمار میشد که در مرحله ابتداییتر بیماری قرار داشتند، و به درمان با داروی اینترفرون پاسخ نداده بودند.
این شیوه به طور کلی شامل زدودن سلولهای ایمنی بدن، و بعد اعاده جمعیت این سلولها با سلولهای بنیادی به دست آمده از مغز استخوان بیمار است.
اولونی میگوید: "هدف این است که دستگاه ایمنی فرد را با سلولهای خودش بازسازی کنیم، به این امید که سلولهای جدید به میلین حمله نکنند. نظریه این است، خلاصشدن از سلولهای بد، و بازسازی آن با سلولهای جدید از بدن خود فرد، با این انتظار که این سلولها دیگر برای حمله به میلین تحریک نشوند."
هفده نفر از این مشارکتکنندگان دست کم در حد یک امتیاز در مقیاسی که برای اندازهگیری ناتوانی به کار میرود، بهبود پیدا کردند. بیماری پنج نفر از شرکتکنندگان در این کارآزمایی بعد از درمان بیشتر فروکش کرد.
این یافتههای در شماره 30 ژانویه نسخه آنلاین The Lancet Neurologyمنتشر شده است و در ماه مارس در نسخه چاپی این نشریه هم خواهد آمد.
با این حال، متخصصان تا زمانی که نتایج بیشتری مشاهده شود، احتیاط به خرج میدهند.
اولونی گفت: "ما نیاز داریم که این شیوه بر شمار بزرگتری از نمونهها امتحان شود... و همچنین نیاز داریم که یدانیم آیا سودمندی این شیوه، به خاطر "ریست" شدن دستگاه است، یا ناشی از مهار شدن دستگاه ایمنی است و این دستگاه دوباره به حالت ابتداییاش باز میگردد."
اشتراک در:
پستها (Atom)